પાંચ ગઝલ ~ હર્ષ પંડ્યા (કવિ અમીર) ~ જૂનાગઢ/ઉના

એ મને જોઈ પાછા વળી જાય છે.
એમ કરવાથી રસ્તા ફરી જાય છે?

આંખ સાથે કરો કલ્પના આભની,
આંસુ ટપકે, સિતારા ખરી જાય છે.

હું કહેતો નથી તોય સમજી જશે.
મા દરદ કેવી રીતે કળી જાય છે?

પ્રેમ જો થાય દરિયાને તો શું થશે?
લાશ ડૂબે ‘ને પથરા તરી જાય છે.

જામ ‘ને પ્રેમ વચ્ચેની છે સામ્યતા,
હોઠે લાગે તો બન્ને ચડી જાય છે.

ઝેર શું હોય એ જાણવું છે “અમીર”
રાણો આપે ‘ને મીરા ગળી જાય છે.

3. તારા ગયા પછી
આ રાતનું વધવું રહ્યું તારા ગયા પછી.
સપનું હવે અડધું રહ્યું તારા ગયા પછી.

પાંપણ ઉપર શું ભાર છે જાણી ગયો હતો.
ખારું ઘણું ભળતું રહ્યું તારા ગયા પછી.

શાને રહ્યો છું એકલો કારણ મળ્યું હવે.
બસ હું પણું નડતું રહ્યું તારા ગયા પછી.

મયખાનની આદત નથી તોયે જતો રહ્યો.
સાકી થકી મળતું રહ્યું તારા ગયા પછી.

સૂરજ થકી જે ના થયું એવું સતત થયું.
કે સાંજને ઢળવું રહ્યું તારા ગયા પછી.

રાખ્યા હતા મેં સાચવી એ પણ દડી પડ્યા.
એ આંસુનું ખરવું રહ્યું તારા ગયા પછી.

તારા વિરહનું દર્દ મેં કોઈને કહ્યું નથી.
ભીતર સતત વધતું રહ્યું તારા ગયા પછી.

કિનારે છું કે છું હું મઝધારે ખબર નથી.
બસ પાણી થઈ તરવું રહ્યું તારા ગયા પછી.

પકડો કલમને હાથ પણ સળગી ઉઠે “અમીર”.
આ જાતનું બળવું રહ્યું તારા ગયા પછી

4. લાગી
મન ઉપર કાળની નજર લાગી.