બે ગઝલ ~ (ગઝલ શિબિરના ભાગ રૂપે) _ ભગવતીકુમાર શર્મા અને ચિનુ મોદી

ગઝલ – ૧
ઉદાસી આ સૂરજની આંખે ચઢી છે;
તમારા વિના સાંજ ડૂસકે ચઢી છે.

મને ઉંબરે એકલો છોડી દઈને
હવે ખુદ પ્રતીક્ષા ઝરૂખે ચઢી છે.

અનુભવ છે દરિયાના તોફાનનો, પણ
આ રેતીમાં હોડી ખરાબે ચઢી છે.

લખ્યું’તું કદી નામ મારું તમે જ્યાં
મધુમાલતી એ જ ભીંતે ચઢી છે.

ઝરી જાય જળ કે મળે જળસમાધિ,
જુઓ, પાંપણો કૂવાકાંઠે ચઢી છે !

ઘણાં રૂપ લઈ લઈને જન્મે છે સીતા;
હવે લાગણી પણ ચિતાએ ચઢી છે.

જરા ગણગણી લઉં તમારી સભામાં,
ભુલાયેલ પંક્તિઓ હોઠે ચઢી છે.

~ ભગવતીકુમાર શર્મા

ગઝલ – ૨
સ્વપ્ન ક્યાં મોટા ગજાનું જોઈએ ?
જીવવા માટે બહાનું જોઈએ.

એક જણ સાચું રડે તો બહુ થયું,
મૌન ક્યાં આખી સભાનું જોઈએ ?

એક પરપોટો ઘણો સુંદર હતો,
પણ હવાને ચાલવાનું જોઈએ.

વાટ વચ્ચે લૂંટશે અધવચ તને,
જીવ, તારે ચોરખાનું જોઈએ.

તું કહે ત્યાં આવશે ‘ઈર્શાદ’ પણ,
એક ઢેફું આ ધરાનું જોઈએ.

– ચિનુ મોદી

One comment

  1. પ્રથમ ગઝલમાં વેદના-સંવેદનાનો સંગમ છે જ્યારે શ્રી ચીનુ મોદીજીની ગઝલમાં જીવન જીવવા બહાનુ જોઈએ કહીને સકારાત્મક વલણ આગવી છટાથી રજૂ કર્યું. બન્ને ગઝલ રસપ્રદ 👌💕

આપનો પ્રતિભાવ આપો..